Michael James Owen
najmniej kontrowersyjny, a zarazem najmłodszy talent angielskiego futbolu
Urodził się w Chester 14 grudnia 1979. Jest zodiakalnym strzelcem, co dla niektórych jest
wytłumaczeniem jego fenomenalnych umiejętności. Od dziecka był bardzo niski i szczupły,
dlatego ojciec, aby poprawić budowę ciała chłopaka, zapisał go do klubu bokserskiego.
Podczas jednej z walk na ringu Michael otrzymał cios, który spowodował upadek na matę
oraz uraz nosa. To był koniec "przygód" Owena z boksem.
Tu rozpoczęła się kariera piłkarska. Jego niezwykły talent można już było zaobserwować,
gdy miał zaledwie kilka lat. Oczarowywał kolejno: rodziców, nauczycieli wf-u i wreszcie
swojego pierwszego trenera Steve Heighway'a - ten określał swojego podopiecznego jako
dziecko, którego ulubionym zajęciem było strzelanie bramek. Michael jako małolat
kibicował Evertonowi, natomiast treningi rozpoczął w FC Liverpool.
W 1996 roku Michael podpisał z FC Liverpool profesjonalny kontrakt. W następnym - 1997 roku
zadebiutował w Premiership - przeciwko Wimbledonowi - strzelając bramkę, dzięki
której zapewnił sobie stałe miejsce w pierwszej jedenastce. W kolejnym sezonie (1997/98)
pobił kilka rekordów stając się najmłodszym zawodnikiem, który:
- został królem strzelców ligi (18 goli)
- zagrał w reprezentacji Anglii w XX wieku (11 luty 1998)
- strzelił gola w reprezentacji Anglii (27 maj 1998)
- Biorąc udział w finałach Mistrzostw Świata we Francji strzelił 2 bramki. A po powrocie
był ulubieńcem nie tylko kibiców z Anfield Road , ale z całej Anglii. Angielska federacja
piłkarska uznała go za najlepszego młodego zawodnika sezonu 1997/98; dziennikarze
przyznali mu tytuł osobowości roku 1998.
Sezon 1998/99 nie był dla Michaela szczęśliwy. Ostatnie 7 kolejek pauzował z powodu
kontuzji. Po następnym sezonie (1999/00) Liverpool zajmuje 4 miejsce - zadecydowały o tym
ostatnie mecze, które rozstrzygały się na niekorzyść FC Liverpool - a Owen jedzie z
reprezentacją na Mistrzostwa Europy w Belgii i Holandii. Niestety Anglicy nie pograli tam
zbyt długo. Nie wyszli nawet z grupy.
Po tych kilku porażkach znowu nadszedł czas chwały dla "chuchry" - tak był nazywany ze
względu na swoją budowę - i jego drużyny. Liverpool w sezonie 2000/01 zdobywa: Puchar
Ligi; Puchar Anglii (po wygranej w finale z Arsenalem 2:1 - obie bramki zdobyte przez
Owena); Puchar UEFA (po zwycięstwie nad Alaves 5:4) oraz 3 miejsce w lidze. Michael w
samym Premiership trafił do bramki rywali 16 razy.
Dobra forma nie opuściła Liverpoolu. W sezonie 2001/02 radzi sobie doskonale. Zaczął od
zdobycia Tarczy Dobroczynności (przeciwko Manchesterowi 2:1 - Owen strzelił zwycięskiego
gola). Następnie przyszedł czas na Superpuchar Europy (wygrana z Bayernem 3:2). Póki co
Liverpool utrzymuje się w Lidze Mistrzów.
W tym sezonie "chuchro":
- w eliminacjach MŚ zaliczył hat-tricka w meczu z Niemcami wygranym przez Anglię 5:1
- z klubem podpisał kontrakt do 2005 roku
- został laureatem "Złotej Piłki" w plebiscycie francuskiego magazynu "France Football".
Jest to nagroda przyznawana najlepszemu piłkarzowi Europy.
Życie prywatne Michaela skupia się wokół rodziny. Lubi przebywać z rodzicami, wychodzić
na spacery z psem. A jak mu się to znudzi bierze samochód (BMW bądź Jaguara) i jedzie po
swoją dziewczynę Louise Bonsall.
Mimo, iż obrońcy występujący przeciwko Michael'owi są o wiele lepiej zbudowani, on
przewyższa ich szybkością, zwinnością i dynamiką. Do tego dochodzi niespotykany instynkt
strzelecki, dzięki któremu zaskakuje nawet najlepszych bramkarzy.
Takiego zawodnika Anglia potrzebowała. Po kilku kontrowersyjnych gwiazdach takich jak
Paul Gascoigne, David Beckham czy Tony Adams jest on idealnym pierwowzorem dla
nastolatków: nie jest alkoholikiem, na boisku zawsze uznaje zasady fair play, nie poniża,
ani nie bije innych, a przy tym fantastycznie prezentuje swoje umiejętności na boisku.
|