W 1814 Norwegia oddzieliła się od Danii i weszła w unię personalną ze Szwecją, wszystkie kolonie jednak pozostały przy Danii. W 1905 roku Norwegia odzyskała niepodległość i zaczęła kwestionować duńskie zwierzchnictwo nad Grenlandią. W 1931 roku doszło nawet do okupowania przez norweską marynarkę wojenną niezamieszkałych terenów wyspy. Dwa lata później jednak Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości wydał rozstrzygnięcie na korzyść Danii, które Norwegia zaakceptowała.
W 1953 r. potwierdził się status kolonialny Grenlandii, kiedy to stała się ona nieodłączną częścią Danii z reprezentacją w duńskim parlamencie - Folketingu. Wprowadzono program edukacji Eskimosów i opiekę medyczną. W tym celu zaczęto gromadzić ludność w miastach powodując wzrost bezrobocia wśród ludności, która utrzymywała się dotąd wyłącznie z rybołóstwa. Będąc w dużej odległości od łowisk nie mogli się nim zajmować, a w mieście o pracę było trudno.

Wraz z przystąpieniem Danii do Unii Europejskiej pogłębił się konflikt grenlandzko-duński. Eskimosi obawiali się, że może zaszkodzić to ich handlowi (prowadzonemu głównie z USA i Kanadą). 70% mieszkańców wyspy opowiedziało się za niewstępowaniem do Unii i zaczęły się pojawiać głosy o tym, że Grenlandia nie ma wystarczającej reprezentacji w Kopenhadze. Wówczas lokalne partie zaczęły zabiegać o utworzenie odrębnego rządu dla Grenlandii. W 1978 Folketing przyznał mieszkańcom wyspy prawo do samorządności. 23 lutego 1982 53% mieszkańców wyspy opowiedziało się za wystąpieniem z Unii, co nastąpiło się w 1985 r. Jest to jedyny do chwili obecnej przypadek wystąpienia z Unii Europejskiej. Samorządna Grenlandia widziała siebie jako naród eskimoski, dlatego duńskie nazwy miejscowości zostały wymienione na eskimoskie. Centrum duńskiej administracji Godthåb zostało nazwane Nuuk. W 1985 r. powstała flaga Grenlandii (na zdjęciu obok).
Federacja

Historia piłki na Grenlandii jest dosyć długa. Pierwszy klub piłkarski założono już w 1933 roku, a 25 lat później, w 1958, odbyły się pierwsze mistrzostwa wyspy. W 1971 roku powstał grenlandzki związek piłki nożnej - Gronlands Boldspil Union.
Do roku 1995 GBU była częścią duńskiego związku piłkarskiego - Dansk Boldspil Union - jednak ze względu na rosnąca autonomię wyspy 1 stycznia 1996 GBU stało się samodzielną federacją. Mimo oddzielenia duńska konfederacja sportu wspierała i wspiera Grenlandczyków w osiągnięciu członkostwa międzynarodowych organizacji sportowych. DBU i GBU aktywnie współpracują. Duńczycy pomagają m.in. szkoląc sędziów i trenerów. Co roku organizowane są "letnie szkoły futbolu" prowadzone przy udziale instruktorów z Danii.
Związek piłkarski zrzesza 76 klubów mających łącznie ponad 4000 członków (ponad połowa z jest w wieku poniżej 18 lat). Jest on najliczniejszym spośród związków sportowych na Grenlandii. Zawody sędziuje około 50 arbitrów. Za ich szkolenie odpowiada Klub Arbitrów współpracujący z organizacją sędziów z Danii.
Władzę w GBU sprawuje dziewięcioosobowy zarząd wybierany co dwa lata przez Walne Zgromadzenie. Jednak jedyną osobą będącą pracownikiem związku jest sekretarz generalny. Pozostałe osoby pracują charytatywnie - głównie zależy im na propagowaniu idei futbolu.
ciąg dalszy na następnej stronie
mapa: pl.wikipedia.org
zdjęcie: www.wright-photo.com