| online | kont@kt |
| <-- spis treści --> | |
Sylwetki zawodników
|
Roger Milla Najwybitniejszy futbolista Afryki XX stulecia skończył 50 lat Mało który piłkarz ma na tyle zdrowia i samozaparcia, by w wieku 38 lat kontynuuować zawodową karierę. Gdy Roger Milla zbliżał się do czterdziestki i wybrał ofertę Saint Pierre - amatorskiego klubu z wyspy Reunion, występującego w V lidze francuskiej - wydawało się, ze dni do jego piłkarskiej emerytury są już policzone. Tymczasem kilka miesięcy później Kameruńczyk został obwołany jedną z największych gwiazd mistrzostw świata Italia'90. Ale zacznijmy od początku... Kamerun Albert Robert Miller (oryginalne nazwisko piłkarz zmienił później na "Milla", jak głosi legenda, aby brzmiało "bardziej afrykańsko") przyszedł na świat 20 maja 1952 roku w Yaounde. Podobnie jak bracia już od najmłodszych lat uganiał się za piłką. Jako pierwsi na jego talencie poznali się... koledzy z podwórka, którzy ochrzcili małego Rogera przydomkiem "Pele". 
42 - letni Roger Milla na mistrzostwach świata w USA. Mecz z Brazylią
Przygodę z futbolem rozpoczął na poważnie w 1965 roku, kiedy zapisał się do osiedlowego klubiku l'Eclair de Douala., a już 5 lat później, jako zawodnik Leopard de Douala, zadebiutował w pierwszej lidze kameruńskiej. Choć w klubie tym przebywał zaledwie 2 lata, zdążył zaliczyć pierwsze poważne sukcesy - jego drużyna, jako mistrz Kamerunu'1972, grała w Pucharze Mistrzów Afryki, gdzie dotarła aż do półfinału (porażka z Vita Club Kinszasa). Równie owocny okazał się dla Rogera pobyt w kolejnym klubie - Tonnerre Yaounde, z którym bohater naszej opowieści zdobył Puchar Kamerunu, a następnie Puchar Zdobywców Pucharu Afryki. Jego dokonania nie przeszły bez echa - w 1976 roku Milla został uznany Najlepszym Piłkarzem Afryki, rok później przeszedł do Valenciennes. 
Roger Milla podczas mistrzostw świata we Włoszech
Francja Okresu spędzonego w drużynie z północy Francji Kameruńczyk nie wspomina chyba zbyt miło - za grę obiecano mu wielkie sumy, a skończyło się na 3000 franków za miesiąc i amatorskim kontrakcie. Milla cierpliwie czekał i... doczekał się. Po rocznym epizodzie w AS Monaco (wywalczył z nim Puchar Francji), dostał propozycję z Bastii, gdzie spędził kolejne 4 sezony. Najbardziej udanym z nich był ten z 1981 roku. Korsykański klub, po zwycięstwie 2:0 z Saint-Etienne, zdobył krajowy puchar, a najlepszym graczem spotkania uznano Rogera - strzelca jednego z goli. Co ciekawe - 3 lata później Milla stał się zawodnikiem drużyny pokonanej w finale przez Bastię. Saint-Etienne spadł akurat do II ligi i włodarze klubu jasno postawili cel przed nowym sezonem: powrót do ekstraklasy. Życzeniom władz stało się zadość - S-E zajęło drugie, promowane awansem, miejsce. Spora w tym zasługa kameruńskiego superstrzelca, który w sezonie 1985/1986 zdobył aż 22 gole. Rok później Milla po raz kolejny zmienił pracodawcę - tym razem przyjął ofertę drugoligowego Montpellier. W sezonie 1988/1989 wywalczył z kolegami awans do ekstraklasy i... odszedł do V-ligowego Saint Pierre. 
Mistrzostwa świata w 1990 r - Roger Milla ograł ekscentrycznego bramkarza Kolumbii - Rene Higuitę i zaraz zdobędzie gola
Reprezentacja W kadrze "Nieposkromionych Lwów" najbardziej obecnie znany na świecie Kameruńczyk zadebiutował w wieku 20 lat, w meczu z Zairem (obecnie Demokratyczna Republiaka Konga). 10 lat później reprezentacja Kamerunu po raz pierwszy w historii zakwalifikowała się do mistrzostw świata. Podczas turnieju w Hiszpanii Milla i spółka trafili do "polskiej" grupy, w której oprócz biało-czerwonych występowały jeszcze jedenastki Włoch i Peru. Drużyna z Afryki zremisowała wszystkie 3 mecze i, choć okazało się to zbyt małym dorobkiem do awansu, zebrała bardzo pochlebne recenzje. |
Ale czy mogło być inaczej skoro
sposobu na poskromienie "Nieposkromionych" nie potrafił znaleźć ani późniejszy mistrz
świata - Italia (1:1), ani trzecia drużyna turnieju - podopieczni Antoniego Piechniczka
(0:0)?
Tryumfujący Roger Milla
Największym reprezentacyjnym sukcesem na niwie afrykańskiej jest dla Rogera drugie miejsce w Pucharze Narodów Afryki w 1986 roku (finałowa porażka Kameruńczyków z Egiptem). Milla, z 4 golami na koncie, został najlepszym strzelcem imprezy. Rok później, w rodzinnym Yaounde, piłkarz zorganizował festyn który był oficjalnym pożegnaniem asa reprezentacji Kamerunu z kolegami z kadry i kibicami. Kiedy 2 lata po tym wydarzeniu Milla zaczął występować w V lidze Francji, nikt nie spodziewał się sensacyjnej wiadomości, którą pewnego dnia podały media: Milla jedzie na mistrzostwa świata do Włoch. Piłkarz uległ namowom trenera i prezesa federacji, zyskał akceptację kolegów z drużyny i postanowił jeszcze raz spróbować swych sił na Mundialu.
Drużyna Kamerunu okazała się największą sensacją turnieju, a najstarszy z jej zawodników - jedną z najjaśniej świecących gwiazd. W meczu inaugurującym imprezę Afrykańczycy pokonali pretendenta do zdobycia Złotej Nike - Argentynę. Po klęsce z ZSRR (0:4) "Nieposkromione Lwy", w meczu z Rumunią, dzięki fenomenalnej grze i dwóm bramkom Milli, zdołały zapewnić sobie awans do kolejnej rundy. W spotkaniu 1/8 finału z Kolumbią "sędziwy" futbolista z Afryki po raz kolejny oczarował kibiców. W regulaminowym czasie gry był bezbramkowy remis, w dogrywce Roger dwukrotnie ośmieszył ekscentrycznego bramkarza Rene Higuitę i Kamerun mógł świętować największy sukces w historii afrykańskiego futbolu - awans do ćwierćfinału MŚ. Tutaj los skojarzył "Lwy" z Anglią. Mimo że Kameruńczycy prowadzili już 2:1 (Milla współautorem obydwu goli), ostatecznie musieli uznać wyższość rywali. Po tak wspaniałych meczach nie może dziwić fakt, ze 38-letni piłkarz, po raz drugi w swej karierze, został uhonorowany tytułem Piłkarza Afryki (pierwszy zdobył 14 lat wcześniej!). 
Roger Milla pokazuje gdzie się urodził
O ile wieść o come-backu Rogera w 1990 roku wydawała się sensacyjna, o tyle informację o powrocie 42 letniego Milli do reprezentacji na finały Mistrzostw Świata w USA większość przyjęła jako żart. A jednak... Choć kadra Kamerunu w 1994 roku była cieniem drużyny sprzed 4 lat, jej największa gwiazda nie zawiodła. Milla zaliczył dwa, występy i zdołał wpisać się do historii mistrzostw świata jako najstarszy zawodnik, który podczas turnieju zdobył bramkę (spotkanie z Rosją, sromotnie przegrane przez Afrykańczyków). Co słychać u Milli? Wybrany Najlepszym Piłkarzem Afryki XX wieku Roger mieszka obecnie w południowej Francji. W latach dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia krótko współpracował z Kameruńskim Związkiem Piłki Nożnej jako szef administracji i finansów. W ostatnim profesjonalnym klubie, w jakim występował - Montpellier - zajmuje się teraz szkoleniem młodzieży. Od pewnego czasu poświęcił się również kampanii na rzecz walki z AIDS, choroby, która szczególnie krwawe żniwo zbiera w Afryce. Swą grą, skromnością i dokonaniami pozaboiskowymi zyskał sobie szacunek na całym świecie. W wielu krajach przyjmowany jest z honorami zarezerwowanymi dla głów państwa. |
| <-- poprzedni | Copyrights © 2001-02 iGol. Wszelkie prawa zastrzeżone. | następny --> |