Villarreal CF

Historia klubu

10 marca 1923 roku powstał Villarreal CF. Jest to jeden z najmłodszych klubów w Hiszpanii, a takie potęgi jak Real, Barcelona czy Atletico są starsze od niego o przeszło 20 wiosen. Pierwsi dyrektorzy zespołu byli mieszanką różnych zawodów niekoniecznie związanych z futbolem. Główną funkcję od początku istnienia przejęli - chemik José Calduch Almela jako prezydent, pracownik banku José Martínez Aguilar jako sekretarz czy pracownik poczty Carlos Calatayud Jordá jako trener.

Uboga historia

Pierwszą decyzją władz ekipy było wypożyczenie stadionu za 60 peset na miesiąc, czyli zaledwie 0,36 euro i ustalenie cen biletów, które kosztowały 0,5 peset (0,005 euro!). Oczywiście dla dzieci były zniżki 50 procentowe, a kobiety mogły oglądać widowiska za darmo. Na tym samym spotkaniu zadecydowano o pierwszych strojach. Owocem burzliwych negocjacji był wybór białych koszulek i czarnych spodenek, które stały się pierwszymi barwami Villarreal C.F.. Przetrwały one 23 lata. Dopiero wtedy zadecydowano o tradycyjnych strojach, z których są znani w całej Europie - żółtych koszulkach i niebieskich spodenkach.

Pierwsze spotkanie rozegrali dokładnie 17 czerwca 1923 przeciwko C.D. Castellón i Cervantes, dwóm najważniejszym i najlepszym drużynom z prowincji Castellón. Cztery miesiące później, 21 Października 1923 odbył się inauguracyjny mecz na stadionie Villarreal - El Madrigal. Takiego zaszczytu dostała ekipa oczywiście z tej samej dzielnicy - RED y STAR.

Pierwszym ważniejszym sezonem w dziejach klubu był przełom 34/35, kiedy to grali eliminacyjne spotkanie do Segunda Division przeciwko Cartagena. Niestety z profesjonalnym rywalem nie byli w stanie osiągnąć satysfakcjonującego wyniku i nie zdołali awansować. Rok później Villarreal jak i cała liga nie dokończyła rozgrywek z powodu wojny domowej w Hiszpanii, która trwała w latach 1936-1939 i jest uważana za preludium drugiej wojny światowej.

Po wojnie Villarreal błąkało się w niższych ligach i pierwszym sezonem, który należy odnotować jest 55/56. Po serii kolejnych awansów zakotwiczyli w końcu w Terceta Division, a na drugi front awansowali dopiero w 1970 roku. Niestety tutaj zdążyli zagrać zaledwie przez jeden sezon. Premierowy rok zakończył się klapą i nastały kolejne chude lata. Do drugiej ligi powrócili dopiero w latach 90, ale wtedy pozostali już tam na dłużej.

Owocna współczesność

W sezonie 97/98 zajęli wysokie 4. miejsce, dzięki któremu mogli zagrać o Primera Division w barażach. Przeciwnikiem Yellow Submarine była 17. SD Compostela. Pierwszy mecz na El Madrigal zakończył się bezbramkowym remisem, natomiast na stadionie rywali Multiusos de San Lázaro padł wynik 1-1, który promował Villarreal. 24 maj 1998 był jednym z najlepszych dni w historii tego klubu. Wtedy mogli po raz pierwszy zagrać na najwyższym szczeblu rozgrywkowym w Hiszpanii. Dla uzupełnienia dodamy, że jedynego gola dla tej ekipy w barażach zdobył mało znany Alberto.

Pierwszy mecz w Primera Division, a tu od razu przeciwnik z najwyższej półki. Otóż na Santiago Bernabeu zmierzyły się ekipy wielkiego Realu Madryt i malutkiego beniaminka Villarreal. Próżno było czekać na niespodziankę i mecz zakończył się wysoką porażką 4-1. Pomimo dobrej pierwszej rundy gracze w żółtych koszulkach zajęli dopiero 17. miejsce i znów musieli grać w barażach. W dwumeczu z Sevillą dwa razy ulegli i powrócili do Segunda Division. W tamtej drużynie grało dwóch zawodników, o których było i jest głośno na Półwyspie Iberyjskim. Bramkarz Andreas Palop oraz David Albelda ostatnie lata spędzili w Valencii.