To już jest koniec!

Tak, to już koniec sezonu 2005/2006 Orange Ekstraklasy. Jaki był? Z pewnością nie zabrakło w nim emocji, nieoczekiwanych zwrotów sytuacji i decyzji, czego najlepszym przykładem jest fuzja Lecha i Amiki. Najważniejsze chyba jest jednak to, że w Polsce mamy nowego mistrza kraju, którym została Legia Warszawa.

Legia, Wisła, "kibice"

Na dwie kolejki przed zakończeniem rozgrywek na obronę tytułu mistrzowskiego teoretyczne, raczej wydawać by się mogło czysto matematyczne szanse miała jeszcze Wisła Kraków, jednak warunki były dwa: wygrywa swoje dwa spotkania (z Arką oraz Legią), a Legia nie wygrywa w Zabrzu z Górnikiem. Po 16 minutach rozgrywania spotkań 29. kolejki, sprawa tytułu wyglądała już w zasadzie na rozwiązaną - Arka prowadziła w Krakowie po bramce Wróblewskiego z Wisłą 1:0, a w takim samym stosunku po bramce Włodarczyka Legia prowadziła z Górnikiem. Na prośbę Dana Petrescu na stadionie Wisły nie był głośno podawany wynik meczu z Zabrza, jednak kibice znali go bardzo dobrze, co uwidoczniło się w osłabieniu dopingu. Dopiero wyrównująca bramka Marka Penksy rozbudziła jeszcze nadzieje w fanach "Białej Gwiazdy". Po przerwie na boisku w Krakowie zameldowali się Jean Paulista oraz... Mauro Cantoro, którego wpuszczenia domagali się zdecydowanie fani gospodarzy. Już w 66. minucie na listę strzelców wpisał się ten pierwszy, natomiast kropkę nad "i" postawił już w doliczonym czasie gry Marek Zieńczuk. Na kilka minut przed zakończeniem meczu w Krakowie rozniosła się wieść, że Legia w Zabrzu... remisuje z Górnikiem 1:1. Cały stadion oszalał z radości, jednakże... w Zabrzu tylko i wyłącznie dzięki szczęściu oraz fantastycznym interwencjom Fabiańskiego podopieczni Dariusza Wdowczyka zdołali dowieźć tą malutką zaliczkę bramkową do samego końca, odbierając tym samym Wiśle Kraków tytuł mistrzowski. W Krakowie wraz z każdą sekundą radość zamieniała się w lekkie przygnębienie, które jednak razem z myślą o wygranym meczu gdzieś zanikało. Jak zawsze od lat, po ostatnim gwizdku sędziego (jest to ważny aspekt tego meczu-kibice nie wbiegli na boisko przed ostatnim gwizdkiem sędziego, Paweł Gil zdołał zakończyć wcześniej mecz) na murawie znaleźli się kibice, chcący podziękować zawodnikom za cały sezon. Tym razem jednak doszło do przykrych incydentów - na murawie pojawiła się grupka pseudokibiców, którzy zaatakowali schodzących do szatni zawodników Arki Gdynia. Również po pewnym czasie dość niepotrzebnie na płycie stadionu pojawiła się Policja, która wywołała już po zejściu graczy Arki w kibicach Wisły niepotrzebną dozę agresji. Na szczęście do większych zajść nie doszło i ostatni mecz sezonu na Reymonta nie skończył się jeszcze większym skandalem. Również podobny scenariusz miał miejsce po ostatnim gwizdku sędziego w Zabrzu, gdzie również kibice zarówno Górnika jak i Legii mieli "chrapkę" na znalezienie się na murawie, jednak zdecydowanych środków użyła Policja, która dość skutecznie uniemożliwiła kibicom wtargnięcie na płytę boiska.

W ten sposób najważniejszy mecz sezonu jakim miało być spotkanie Legia - Wisła rozgrywany w Warszawie nie decydował już o tytule mistrzowskim, jednak takie spotkania nigdy nie bedą grane o "pietruszkę" - w walce tych dwóch najlepszych obecnie polskich klubów zawsze walczyć będzie się o prestiż. Zarówno ze strony Legii jak i Wisły dopływały informacje świadczące, że spotkanie to będzie obfitowało w wiele akcji podbramkowych i emocji. Miało być również pewnego rodzaju zobrazowaniem medialnej kłótni, do jakiej dochodziło na linii Wdowczyk - Petrescu. To właśnie tym dwóm panom na zdobyciu trzech punktów w tym meczu zależało najbardziej. W drużynie gospodarzy od pierwszych minut nie zagrali Marcin Burkhardt oraz Moussa Ouattara, który przed meczem pokłócił się ze szkoleniowcem popularnej "L". Goście nie mogli korzystać z usług Kuby Błaszczykowskiego (nadal kontuzja pleców) oraz etatowego do tej pory napastnika - Pawła Kryszałowicza. Ku zaskoczeniu chyba wszystkich obserwatorów od początku meczu dużą przewagę zyskała Wisła Kraków, której chyba zdecydowanie bardziej niż legionistom zależało na wygraniu tego spotkania. Nie mniej ciekawie niż na płycie boiska wyglądała rywalizacja dwóch obozów szkoleniowych, którym przewodzili wspomniani już Petrescu-wyrwał w trakcie pierwszej połowy więcej włosów niż posiadał na głowie, oraz Wdowczyk-tak czerwonego jeszcze nigdy go chyba nikt nie widział. W pierwszych 20 minutach warto odnotować dwa uderzenia, jedno Marcina Baszczyńskiego, drugie Sebastiana Szałachowskiego, po którym ostatecznie piłka zatrzymała się na słupku bramki Pawełka. W ataku za kontuzjowanego "Kryszała" zagrał Piotr Brożek, który w 33. minucie świetnie obsłużył swojego brata, nie pozostawiając mu nic innego jak wykorzystać sytuację sam na sam z Łukaszem Fabiańskim (interesują się nim kluby angielskiej Premiership).

Dan Petrerscu w swoim stylu wbiegł z uniesionymi rękoma na boisko, za co od sędziego otrzymał napomnienie. Na przerwę goście schodzili z jedną bramką przewagi, którą roztrwonili zaledwie po 180 sekundach drugiej połowy. Błąd Marcina Baszczyńskiego i niezdecydowanie Pawełka wykorzystał Vukovic. Tym razem to Wdowczyk mógł mieć powody do radości, jednak ani jego, ani Petrescu remis w tym meczu nie satysfakcjonował. Stracony gol podziałał motywująco na "Białą Gwiazdę", która z jeszcze większym animuszem ruszyła na bramkę Legii. Na płycie pojawił się Jean Paulista, który jak to miało miejsce w poprzednich spotkaniach poderwał zespół do jeszcze większej walki. Raz po raz szarpał lewą stroną boiska, jednak zarówno Paweł Brożek jak i Marek Penksa nie potrafili wykorzystać nadarzających się okazji. Legia w tym momencie praktycznie już nie istniała i myślała już chyba tylko i wyłącznie o utrzymaniu wyniku 1:1, o czym świadczyć może wprowadzenie Kiełbowicza za zmęczonego już Włodarczyka. Powolutku mecz zbliżał się ku końcowi, gdy na kolejny rajd w 83. minucie zdecydował się Paulista, a jego dośrodkowanie świetnie wykorzystał Marek Penksa, który jak to ma w zwyczaju po strzelonej bramce wykonał efektowne salto. Radość piłkarzy na boisku oraz Dana Petrescu, który wydawało się, że za chwile ze szczęścia zacznie przy linii bocznej tańczyć. "Wdowiec" poczerwieniał natomiast jeszcze bardziej, co wydawało się już po pierwszych 45 minutach niemożliwe.



Tak jak zasłużenie Legia zdobyła tytuł Mistrza Kraju, tak i Wisła zasłużenie wygrała mecz w Warszawie, psując tym samym w pewnym sensie Legii fetę. Wydaje się również, że tym meczem Dan Petrescu zapewnił sobie pozostanie pod Wawelem na kolejny sezon, jednak zadanie będzie miał chyba jeszcze trudniejsze, niż gdy w tym sezonie przechodził do Wisły - będzie musiał odzyskać mistrzowski tytuł.