|
Ciekawostki
ciekawe informacje o MŚ w Korei i Japonii
Przyszłoroczny finałowy turniej piłkarskich mistrzostw świata w Korei Płd. i Japonii (31
maja - 30 czerwca) będzie 17. imprezą mistrzowską.
Od 1930 do 1998 roku tylko siedem krajów zdobyło tytuł mistrza świata; Brazylia - 4 razy,
Włochy - 3, Niemcy - 3, Urugwaj - 2, Argentyna - 2, Anglia - 1, Francja - 1 i tylko 11
grało w meczach finałach. Były to wyłącznie drużyny z Europy i Ameryki Południowej:
Niemcy (6 razy w finale), Brazylia - 6, Włochy - 5, Argentyna - 4, Urugwaj - 2, Węgry -
2, Czechosłowacja - 2, Holandia - 2, Szwecja - 1, Anglia - 1, Francja - 1.
W rywalizacji kontynentów między Ameryką Płd. i Europą jest remis - po 8 tytułów. Europa
natomiast 20 razy była reprezentowana w meczu finałowym, Ameryka Płd. - 12 razy.
Gole w meczach finałowych - 65 (4,06 na mecz). Najwyższy wynik w finale: Brazylia -
Szwecja 5:2 (1958). Zwycięstwa gospodarzy mistrzostw: Urugwaj (1930), Włochy (1934),
Anglia (1966), RFN (1974), Argentyna (1978), Francja (1998).
Zespoły, które obroniły tytuł mistrza świata: Włochy (1938), Brazylia (1962).
Finałowe mecze, zakończone dogrywkami (4 razy): 1934, 1966, 1978, 1994. Mecz o tytuł,
zakończony strzelaniem karnych: 1994.
Hat trick (trzy bramki jednego piłkarza) w meczu finałowym: Geoff Hurst (Anglia, 1966).
Po dwa gole w meczu finałowym: Gino Colaussi (Włochy, 1938), Silvio Piola (Włochy, 1938),
Helmut Rahn (RFN, 1954), Vava (Brazylia, 1958), Pele (Brazylia, 1958), Mario Kempes
(Argentyna, 1978), Zinedine Zidane (Francja, 1998).
Piłkarze, którzy strzelali bramki w dwóch meczach finałowych MŚ (3): Vava - 1958 i 1962,
Pele - 1958 i 1970, Paul Breitner (RFN) - 1974 i 1982.
Czerwone kartki w meczach finałowych (3): Pedro Monzon i Gustavo Dezotti (obaj Argentyna,
1990), Marcel Desailly (Francja, 1998).
Bramki z karnego w meczach finałowych: Johan Neeskens (Holandia, 1974), Paul Breitner
(RFN, 1974), Andreas Brehme (RFN, 1990. Nie strzelone karne w finałach: Antonio Cabrini
(Włochy, 1982). Nie strzelone karne po nierozstrzygniętym wyniku finału: Franco Baresi,
Daniele Massaro i Roberto Baggio (wszyscy Włochy, 1994), Mario Santos (Brazylia, 1994).
Piłkarze grający w dwóch zwycięskich zespołach (11): Giovanni Ferrari, Giuseppe Meazza
(obaj Włochy) 1934/38, Didi, Garrincha, Gilmar, Djalma Santos, Nilton Santos, Vava, Mario
Zagalo, Zito (wszyscy Brazylia) 1958/62, Pele (Brazylia) - 1958/70.
Mistrz świata jako piłkarz i jako trener (2): Mario Zagalo (Brazylia), jako gracz w 1958
i 1962, jako trener - 1970; Franz Beckenbauer (RFN), jako gracz w 1974 roku i jako trener
w 1990. Trener dwukrotnych mistrzów świata: Vittorio Pozzo (Włochy) 1934 i 1938.
Miasta, w których dwukrotnie rozgrywano finał (3): Meksyk (1970 i 1986), Rzym (1934 i
1990), Paryż (1938 i 1998).
W pierwszych 13 meczach finałowych każdy z zespołów strzelił przynajmniej jedną bramkę.
Argentyna był pierwszą jedenastką (w 1990), a Brazylia drugą (w 1998), którym się to nie
udało. Po raz pierwszy w 1994 roku mecz finałowy zakończył się remisem bezbramkowym.
Czterokrotnie sędzia nakazywał strzelanie karnych, wszystkie dotyczyły reprezentacji RFN;
w 1974 r. Niemcy strzelali karnego i strzelano przeciw nim, podobnie przeciwko RFN w
finale 1982 roku, a oni przeciwnikom w finale turnieju 1990 r.
Zespoły z Ameryki Południowej wygrały sześć (z ośmiu) meczów finałowych z europejskimi
rywalami (te przegrane to Argentyny z RFN 0:1 w 1990 i Brazylii z Francją 0:3 w 1998 r).
Brazylia jest jedyną reprezentacją spoza Europy, która wygrała finał na kontynencie
europejskim - w 1958 roku w Szwecji. Żaden z zespołów Europy nie zdobył mistrzostwa
świata w imprezie rozgrywanej poza Europą.
Od 1970 roku piłki, którymi rozgrywane są mecze na mistrozstwach świata, produkuje Adidas.
Tym razem nie będzie inaczej. Niemiecka firma, specjalnie na mundial w Korei i Japonii, przygotowała
piłkę Fevernova. Przedstawiciele firmy twierdzą iż jest to obecnie technologicznie najbardziej
zaawansowana futbolówka na świecie. Posiada szesć wasrwt zapewniających maksymalną dokładność podczas gry,
a przy tym efektowny ornament, nawiązaujący do kultury Wschodu.
|